Wcze艣niej pojawia艂y si臋 podobne pro艣by, jednak zainteresowany konsekwentnie sprzeciwia艂 si臋, twierdz膮c, 偶e patronem mo偶na zosta膰 dopiero, gdy zako艅czy si臋 ziemski etap 偶ycia (zob. informacje i wiersze uczni贸w, m.in. Dzieci-Ksi臋dzu Janowi, Worek Pyta艅, Pilne Pytania Ksi臋dzu Janowi do Zadania na stronie szko艂y: https Czerpi臋 gar艣ciami i syc臋 do woli, a偶 serce ro艣nie. Kocham ci臋, kocham w szarudze jesiennej, w s艂o艅cu i deszczu, w 艣nie偶nej zawierusze. Ty艣 wirtuozem, z tob膮 si臋 nie nudz臋. Z艂o krusz臋 dobrem. Jeste艣 chochlikiem. Losy wci膮偶 odmieniasz. Raz dajesz szcz臋艣cie, a raz 艂ez strumienie. I przemijanie na r臋kach unosisz. Budzisz motyle. Wakacje! Wakacje! (Wierszyk) Wierszyk: S艂onecznik (Wierszyk) dla dzieci do pobrania i wydruku za darmo. Rymowanka do zaproszenia, recytowania, na przedstawienie czy uroczysto艣膰. I w do颅dat颅ku ca艂颅kiem su颅cha." "Fe, nie颅艂ad颅nie! Fe, k艂am颅czu颅cha!" "To nie wszyst颅ko, pro颅sz臋 pana! U sty颅jen颅ki wczo颅raj z rana. Abe颅ca颅d艂o z pie颅ca spa颅d艂o, Ca艂膮 pie颅cze艅 z ron颅dla zja颅d艂o, A tym颅cza颅sem na obie颅dzie. Mia艂 by膰 lew i dwa nied藕颅wie颅dzie." Jan Brzechwa to jeden z najpopularniejszych tw贸rc贸w dla dzieci, kt贸ry stworzy艂 dziesi膮tki kultowych wierszy dla najm艂odszych. Najpopularniejsze to oczywi艣cie "Na straganie", "Zoo" czy "Kaczka dziwaczka". Wiersze Jana Brzechwy kr贸luj膮 do dnia dzisiejszego i wci膮偶 rozbawiaj膮 kolejne pokolenia dzieci. Zostali oni wy艂onieni podczas szkolnego etapu, w kt贸rym prezentowa艂o swoje umiej臋tno艣ci ponad 20 uczni贸w. P贸艂finali艣ci recytowali wiersze religijne r贸偶nych autor贸w. Pomimo wielkiego zaanga偶owania i pomys艂owo艣ci recytacji, nie uda艂o nam si臋 dosta膰 do fina艂u. Wszystkim uczestnikom sk艂adamy wielkie gratulacje! Wiersz znajduje si臋 w 2-p艂ytowym wydaniu 'Lokomotywa, Skar偶ypyta, Przyjaciele oraz Szelmostwa Lisa Witalisa i inne wiersze dla dzieci recytuje Wiktor Zbor oAhHNOX. 锘縅e偶eli szukasz jaki艣 ciekawych wierszy zwi膮zanych z religi膮 i podobnymi tematami to bardzo dobrze trafili艣cie. Mamy Wam je w艂a艣nie do zaoferowania zar贸wno te do zeszytu jak i te偶 kr贸tkie i d艂ugie do nauki na pami臋膰. W艂asne propozycje takich wierszy mo偶ecie doda膰 w dziale z komentarzami do wpisu. Mi艂o艣膰 jak s艂o艅ce: ogrzewa 艣wiat ca艂y I swoim blaskiem o偶ywia r贸偶anym, W g艂臋biach przepa艣ci, w rozpadlinach ska艂y Dozwala kwiatom rozkwitn膮膰 wionianym I wyprowadza z martwych g艂az贸w 艂ona Coraz to nowe na przysz艂o艣膰 nasiona. Mi艂o艣膰 jak s艂o艅ce: barwy uroczemi Wszystko doko艂a cudownie powleka; 呕ywe pi臋kno艣ci wydobywa z ziemi, Z serca natury i z serca cz艂owieka I szary, mglisty widnokr膮g istnienia W prz臋dz臋 z purpury i z艂ota zamienia. Mi艂o艣膰 jak s艂o艅ce: wywo艂uje burze, Kt贸re grom nios膮 w ciemno艣ciach spowity, I t臋cz臋 pie艣ni wiesza na 艂ez chmurze, Gdy rozp艂akana wzlatuje w b艂臋kity, I zn贸w z ob艂ok贸w wyziera pogodnie, Gdy burza we 艂zach zgasi swe pochodnie, Mi艂o艣膰 jak s艂o艅ce: cho膰 zajdzie w pomroce, Jeszcze z blaskami srebrnego miesi膮ca Powraca smutne rozpromienia膰 noce I przez ciemno艣膰 przedziera si臋 dr偶膮ca, Pe艂na t臋sknoty cichej i 偶a艂oby, By wie艅czy膰 艣pi膮ce ruiny i groby. *** Moje 偶ycie jak r贸偶a艅cowe paciorki przesuwaj膮 si臋 cicho wytrwale moje dni jak tajemnice r贸偶a艅ca raz radosne, raz bolesne i raz gorej膮ce w chwale Niech tajemnic radosnych dni osnowa cierniem b贸lu nie przys艂ania bo w nich pragn臋 prze偶y膰 raz jeszcze dni tak pi臋kne jak cud Zwiastowania W b贸lu i trudzie pn臋 si臋 przez 偶ycie p贸ki w progu domu Ojca nie stan臋 lecz najpierw we mnie to co z艂e musi by膰 cierniem ukoronowane Lecz s膮 dni jasne jak ta jedyna wszechmocna noc Zmartwychwstania gdzie B贸g zwyci臋偶膮 we mnie to co jest bezsilne samo niezdolne do powstania *** 呕al 偶e si臋 za ma艂o kocha艂o 偶e si臋 my艣la艂o o sobie 偶e si臋 ju偶 nie zd膮偶y艂o 偶e by艂o za p贸藕no cho膰by si臋 teraz biega艂o w przedpokoju szura艂o nios艂o serce osobne w telefonie szuka艂o s艂ucha艂em szerszym od s艂owa cho膰by si臋 spokornia艂o g艂upi膮 min臋 stroi艂o jak lew na muszce cho膰by si臋 chcia艂o ostrzec 偶e pogoda niesta艂a bo t臋cza zbyt czerwona a s贸l zwilgotnia艂a cho膰by si臋 chcia艂o pom贸c w艂asn膮 g臋b膮 podmucha膰 na ros贸艂 za s艂ony wszystko ju偶 potem za ma艂o cho膰by si臋 艂zy wyp艂aka艂o nagie niepewne *** Cho膰 przyrzekamy popraw臋, nie dotrzymujemy s艂owa. Kiedy mija zagro偶enie, grzeszymy od nowa. A Ty Panie ci膮gle nam wybaczasz, rozgrzeszasz, mi艂o艣ci膮 otaczasz. Dla naszego zbawienia cierpisz katusze, walczysz o nas, o ka偶d膮 dusz臋. A czy my to doceniamy? Czy my dostatecznie Ci臋 kochamy? Czy potrafimy zrezygnowa膰 z przyjemno艣ci, by Ci臋 uchroni膰 od bole艣ci, poni偶enia, poha艅bienia? Czy jeste艣my gotowi zawr贸ci膰 ze z艂ej drogi, by uchroni膰 Ci臋 przed katowaniem, ukrzy偶owaniem? Bezgraniczna jest Twa mi艂o艣膰. Cierpi膮c za nasze grzechy, nigdy nie m贸wisz koniec, do艣膰! Pos艂usznie wype艂niasz wol臋 Ojca. Szykujesz dla nas w niebie mieszkanie, a my ? Czy my zas艂ugujemy na nie? Czy otwarcie wyznajemy wiar臋? Czy gotowi jeste艣my dla Ciebie ponie艣膰 ofiar臋? Czy gotowi jeste艣my stan膮膰 w Twojej obronie, kiedy inni m贸wi膮, 偶e B贸g to zacofanie? Czy wedle przykaza艅 偶yjemy? Czy je wszystkie akceptujemy? Czy kochamy bli藕niego? Czy nie uchylamy si臋 od czynienia dobrego? Czy? Mo偶na zada膰 kolejne i kolejne pytanie, a Ty Panie Jezu, Ty znasz odpowied藕 na nie. Cho膰 nie zadawala Ci臋 wcale, Ty nas kochasz dalej. Kolejn膮 nam szans臋 dajesz, w walce o nasze 偶ycie wieczne nie ustajesz! A my wci膮偶 ranimy Ci臋 od nowa. Nieustannie krwawi膮 Twoje rany. A my gotujemy Ci Golgot臋, nasz Jezu ukochany! Krzy偶 na ramionach, korona cierniowa, taki okrutny los, lud Ci zgotowa艂.

wiersze religijne do recytacji dla dzieci